عجب دورانی بود این دبیرستان ...

آقا یاد اون روزا بخیر از کله سحر تا بوق سگ می نشستم پای پلی استیشن اینقدر که دیگه نوک انگشتهام دردناک می شد.

چند شب پیش این بازی فوتبال کونامی رو نصب کردم و اونقدر جذبش شدم که دوباره انگشتام به همون وضعی افتاد که براتون گفتم البته کمر دردم روش آخه با اجازتون دو روز مداون صبحونه نهار شامم بود

کجا دانند حال ما

نگاه پر مهرت را بیاد دارم

     نگاه پر از التماس و عاشقت را

ببخش اگر دست نیازت را

           گرمای دل پر امیدت را

                 آرامش آغوش گرمت را

با ناامیدیم پس زدم

حافظ بابا خیلی مخلصتم چقدر خوب گفتی

الا یا ایها الساقی ادرکاسآ و ناولها                                    که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها

اینکه میگن عاشقی بد دردیه راسته همه چیزو میتونی فراموش کنی الا عشق اگه حتی ازت بگیرنش یا از دست بدی یا اصلآ گرفتار یه عشق یکطرفه شده باشی و معشوقت سنگ یکی دیگرو به سینش بزنه بازم نمیشه یادت بره.

خواستم فرار کنم اما نشد که نشد شاید من خوش شانسم

ملی خدا همه رو به مرادشون برسونه و هیچ عاشقی رو گرفتار عشق یکطرفه نکنه و هیچ معشوقی رو عاشق ناکس نکنه که اگه بشه رسوای عالم و آدم میشه اگرچه عشق و رسوایی

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هائل                                  کجا دانند حال ما سبکباران ساحلها

خدایا شکرت